| |
 |
16 mei om 11:06 |
| |
Pinkstermaandach is ut hier altyd un gekkeboël op de dyk. Fanou acht uur raze de moters foarbij. Om 11 uur folge de earste fytsers. Dúzenden! Elfstedentòcht dus. Dy hele (moter-) fytserij is niks foar mij. Ik hew der eigenlek un bloëdhekel an. Mar ik gun un ander syn plezier. Kollega B., hij woant in ut Elfstedenmekka Bòlsert, fytste un antal jaren leden òk us de 11-stedentòcht. Tegare met un swager. De mannen hadden hun goëd foarbereid. Avens fan tefoaren hadden se alles al klaar setten. Om fijf uur gingen se fan bêd ou. Alles su stil mooglek om frou en kyndes nyt wakker te maken. Ok gyn lichten an. De swager fan B. hat tidens ut fytsen nòchal last fan un smetkònt en om dat foar te kommen hat ie um, in ut dúster, goëd insmeard. Se binne nòch mar un half uurke an ut fytsen òf de swager roept B., dat ie nyt mear kan. “Myn kònt leit in tweeën B.!” B. seit “ bestaat nyt, dou hesty tòch insmeard fanmòrren?”
At swager um diskreet in de berm teruchtrekt en de fytsbroek sakke laat, siët ie dat de binnenkant fan ut onderbroekje helemaal wit is. In plak fan faseline het ie mòrrensfroech in ut dúster de billen insmeard met Prodent Tandpasta! Kyk dan fyn ik selfs un 11-stedentòcht nòch moai!! Nyt om de fytserij, mar om de ferhalen der omheen.
|
| |
