| |
 |
21 november om 17:26 |
| |
Kan ut ok un bitsje sòrchfuldiger?
' Zelfmoordarbiter ' Rafati keert terug naar huis ’, dat is de hufterige kòp dy’t op de site voetbalprimeur ston te lezen. Fòlgens mij gaan je dan as sjoernalist over un grens heen, ik fyn dat suks absolút nyt kan! De Dútse tòp-skeidsrechter het oulopen saterdach un poging tòt selfdoding deen. Enòrm tryst allemaal, dat is myn earste reaksy at ik su’n bericht lees. Ik hew der úteraard gyn oardeel over, wie bin ik? Ik ken de man nyt, mar ik weet wel dat je su nyt skriëve kanne over un dergeleke dramatise gebeurtenis. Asjeblieft wees tòch sòrchfuldiger at je over su’n onderwerp skriëve!
Oulopen somer las ik ut boek ‘ Robert Enke- Een al te kort leven ’ fan Ronald Reng. Ut is un imponearend boek over de de Dútse keeper Robert Enke dy’t op 10 november 2009 un end an syn leven maakte. De earste reaksy was der één fan ferbijstering en ongeloof: wat besiëlt un súksesfol tòpspòrter, dy’t tidens ut WK in Súd-Afrika foar ut Dútse nasjonale XI-tal speule sú, der inenen un end an te maken? Langsem, su lees ik in ut boek, kwam der mear begrip foar syn naasten, wêrfan’t de auteur Ronald Reng één fan was. Eén fan de doelstellingen fan ut boek is insichtelek make wat depressy’s binne. ‘ Ut is un boek dat dyp raakt ’, skreef The Sunday Times. Ik onderskriëf dat helemaal. De betreffende sjoernalist dy’t ut over un ‘ zelfmoordarbiter ’ het, sú ferplicht ut boek over Robert Enke leze mutte!
|
| |
