| |
 |
7 augustus om 13:13 |
| |
Puur op karakter en Graigy is myn held
Moaie rituelen binne ut altyd, de sundachmòrrens in de Sneekweek. Om un uur òf elf met mekaar om de rykbedekte tafel. Lekker ite bij Janneke! We doën ut nou al su’n jaar òf tien en de ferfeling het nòch altyd nyt toeslagen. Earst noemden we ut Groaningers, nou binne ut foar ut groatste gedeelte Amsterdammers. Allemaal, stuk foar stuk en gynéén útsonderd met un groat Sneeweekhart. Elk jaar is der ok wel wear un nieuwe Sneekweekstapper bij. Dizze oulvering was ut na un antal jaren fan ouwezechheid, de jonge fan de plisy met de dubbele achternaam. Un bear fan un kearel, wêr’t je beter met út eten & drinken & su gaan kanne as un partijtsje stoeie. Mar nyts is wat ut liekt. Hij, júst hij dé man dy’t syn diënstyd in de woestyn fan Afiganistan metmaakt het, sat der fanmòrren as un útblust Talibanwatsje bij. Folledech deur de hoeven, ut roaie petsje op syn hoofd: un groate leugen! Hij is sukrekt outaaid! Fòlgend jaar nieuwe kaans.
Nee dan oans Graigyboy. Wallen tòt onder syn ballen, mar over opgeven denkt hij nyt. Hij bikkelt simpelwech deur. Ik mut um op medise gronnen dizze tòpper naar Mokum sture. Der binne grênzen! Hij sal der fòlgend jaar seker wear bij weze. Ik bin syn groatste fan!
Foar myn dagelekse dachboekbijdrage, diskear over sjo-òrkest Lutkewierum, ferwies ik jum graach naar de site: Sneekweeknieuws.nl
 |
| |
