| |
 |
20 april om 18:16 |
| |
Laat mar waaie je…
Dy houding is ferrekte maklek, nergens mear un mening over geve, alles wel goëd fine: wat ken’t skele je at je haar mar goëd sit. Of ut nou over kleine òf over groate dingen gaat, je nyt druk make as levenshouding. Ik sú ut su nou en dan bêst wille, mar ut gaat dwars teugen myn aard en karakter in en op foarhaan is su’n attitude nyt fan toepassing op mij. At ik sien dat learlingen fan mij ròtsoai sumar futgoaie en nyt de moeite nimme om ut in de dêrfoar bestemde bakken te deponearen hewwe se un probleem met mij. At se de lege sjipspúdsjes wel in de prullebak doën, dan pries ik de kyndes met gemak de sesde òf de seuvende hemel in.
Bij oans om’e hoek bij de bankjes an de Westersingel is ut regelmatech, sêch mar gerust alle dagen, un swijnestal. De lege blikjes energiedrank, de plestikpúdsjes en weet ik wat foar troep wurde nyt in de roestfrijstalen oufalbakken deen, mar hufterech op ut grasfeldsje achter de sitbankjes soald.
Ut resultaat is an ut end fan un moaie foarjaarsdach nyt om an te sien, mar ik doën ut dus wel. Ik sien dan un behoarleke oufalberch fan blik & plestik. Regelmatech sêch ik der wat fan teugen de kyndes, mar úteraard is der noait één dy’t seit fan ‘ dat heb ik gedaan ’. Om der nou futdaleks un stadswacht òf ander únifòrm op te setten dy’t fette bekeurings útdeelt hoeft om mij nyt. Feul liever sien ik un mentaliteitsferandering en dy begint 9 fan de 10 kear thús. Albert Heijn, dy’t un goeie klant an de skoaljeugd fan Bogerman en ut RSG het, nimt nou self de bezem in de haan en rúmt de ròtsoai op dy’t bij de Groatgrutter kocht is. Hoe sympatyk ok, ut geeft mij nòch hieltyd gyn goëd gefoël!!
|
| |
