| |
 |
26 september om 22:22 |
| |
Ik gaan mòrren nyt naar Amsterdam! Dat was earst de bedoëling wel, tegare met Jan H. Naar ut laaste konsert fan Hazes. Postúm, dat wel. Mar ik hew fannacht un rare droom hat. In un hele groate ovalen rúmte ston un giga-kist fan gele planken, met swarte blòkletters. Op un pearsachtech satinen doek, in de kist, lach André. Un swarte bril op 'e fette neus, un swart learen jackje an en un swarte Jan de Cowboyhoëd op. En de kòp fan André skudde hieltyd fan NEE NEE NEE. Hearegòdskes sufeul bier hat ik gisteravend tòch nyt hat? En sukke núvere dromen krije je ok nyt fan dy overhearleke gehaktballen út de Harkemase Boys kantine. Nee, dit was foar mij gewoan un teken 'nyt naar de ArenA', bliëf mar thús. En dat doën ik dan ok. Mòrrenavend mar foar de buis, wat dan letterlek un treurbuis weze sal.
Fanmiddach was ut bij de cd-presentasy fan Hans Wempe aardech fleureger as de foarstelling in dy aakleke droom. Ut hele Dielshûs in Wommels sat gròtfòl. De band dy't Hans begeleidde was super, met name saksefoanist Erik van der Weijden. En Hans singt moai. Hooch ok, heel hooch. Ik bin blij dat ik der fanmiddach weest hew.
|
| |
