| |
 |
14 febrewary om 14:56 |
| |
Oeletoeters brenge un stukje hemel op aarde!

Pure seeën fan emoasy’s golfden an ut begin fan de middach deur un bomfolle Sint Martinuskerk an de Singel toen het indrukwekkende “ Siërra Madre ” deur al dy honderden anwezegen tidens de earste Karnafalsfiering songen wurdde. De Blauhúster Dakapel speulde as in syn bëste jaren ( en dy binne nòch lang nyt foarbij ) en de minsen songen mar en songen mar. Allemachtech wat un indrukwekkende gebeurtenis. At der oait skepis bestaan het over dizze gesameleke Karnafalsfiering in de kerk, dan is dy famòrren as sneeuw foar de son ferdwenen. Wat un fantastys inisjatyf ( Trea Dam ?? ) fan Karnafalsfereniging De Oeletoeters om dizze fiering te òrganisearen. At om 11.45 uur de kerkklokken beginne te lúden is der súver al un opgewonden sfear. Jong en oud gaat de kerk binnen. Al òf nyt ferkleed. De Blauhúster Dakkapel speult In Dulce Jubilo en In de hemel. De leden fan un gelegenheidskoar, fòrmd deur sangers en sangeressen fan Intermezzo en Lui út Sneek, toaid met kleurrike boa’s singe as lysters. Der hangt un bysondere sfear in ut gòdshús, hier sal aansens fierd wurde! Hoe kan dat moaier met un bruilòfstsang ( Lied 531 ) fan Huub Oosterhuis: Want Jezus begon ok met syn werk op un bruilòft nou?! Orgelspel fan Frits Haaze folgt, afwisseld deur lezingen út ut Hoochlied ( 2, 11-14 ) en ut Evangely fan Lúkas ( 12, 22 -31 en laat dat nou krekt oans troutekst weze…). De overdenking fan pastoar Leo van Ulden ofm was der ééntsje út de bútenkategoary. At je as foarganger beginne met un welkom foar idereen ( ‘ van het kleine kindje met de rode neus in de wandelwagen tot de bejaarden in het middenpad ’) mar dan futdaleks an de goegemeente frage òf iemand ‘het poesje van tante Loesje’ ook gezien heeft dan kanne je bij mij nyt mear stukken. Dizze pastoar wiist der nòch op dat deur de sneeuw alles der feul lichter útsiet. “ De hemel heeft dit jaar een extra lange witte kerst voor ons in petto. En wat doen wij? We hollen nog voordat we uitgegleden zijn met z’n allen naar het Sint Antonius om te vragen hoeveel botbreuken er zijn. Om nog maar te zwijgen over die zeurderige stem op de perrons die vertelt dat de treinen niet helemaal op schema rijden omdat de wissels ondergesneeuwd zijn. ” En ok de lui dy’t altyd mar op de buienradar sitte te koekeloeren naar ut flekje dat over de Iselmear richting Sneek komt kan rekene op un bitsje sympaty fan Van Ulden. “ Schat is het buiten al glad? En als die gladheid dan niet komt, durven Nederlanders het om de maandag er op Kamervragen te stellen waarom dat de voorspelling niet is uit gekomen!” Nee, dizze pastoar pleit der foar un wear as un kyn te wurden en su teugen de dingen an te kieken. Selfs de Oeletoeters òf in elk gefal de minsen dy’t met de Gouden Koets in de optòcht metreden kregen eventjes un snear út de pan. “ Heeft U ook dat bordje achter op de Gouden Koets gezien. Met dat vreemde bordje om de koets maar te verkopen in verband met de economische crisis? Gek vind ik dat. Juist nu het crisis is moet je zo’n koets oppoetsen zodat Jeugdprins Daniël er met zijn Prinses in kan trouwen. Want sprookjes bestaan misschien wel niet in Sneek maar wel in Drabbelterp! ” Kern fan pastoar syn overdenking was dat we feulste faak omhooch wize, want dêr is de hemel nyt. Met mekaar kanne we der foar sòrge dat ut hier al un stukje hemel op aarde is. Minsen mutte mekaar nyt met de ruch ankieke mar met ut gesicht. Wat un lichtfoetechheid wat un blijmoedechheid! Dat Prins Jos in un gebed de overleden Prinsen nyt fegat getúgd fan groate klasse: su ga je met de minsen om dy’t oans foargaan binne!
Wie kan mij vertellen, waar de hemel is, Boven bij de vogels, of onder bij de vis. Ik zal het u vertellen, de hemel die is hier, Daarom beste mensen, maak toch veel plezier!
En ‘het poesje van Tante Loesje? Het dy ok nòch in de kerk weest? Jaseker! Honderden hewwe har selfs toesongen. Ik hew út folle burst metdeen. En degene dy’t teugen mij sei fan ‘ hé fine durfstou hier wel te kommen in dit Rooms Katolike Bòlwerk’ kreech futdaleks lik op stuk fan un andere kerkganger: “ Ut is hier fandaach un stukje hemel op aarde en dêr is plak foar ideréén! ”

Trea Dam hyt ideréén welkom.




 |
| |