Dagboek july 2004Bekiek hele maand 
 
31 july om 20:41
  Dat mòrren is dus fandaach wurden. Krekt teruch út Antwerpen, prachtege stad an de Skelde. Hewwe dêr dry dagen 'aan't flaneren' weest, su't un Antwerpse dat fanmòrren su moai sei. De terraskes in de ouwe binnenstad binne wel heel joppech! De Antwerpenaren, teminsten dy't wij troffen hewwe, binne heel gastfrij. De groatste indruk hewwe tòch de Joaden fan Antwerpen op mij maakt. Hun ferskining, in swarte lange jassen, groate swarte hoeden,de piepekrultsjes, ut het wat. Gistermòrren raakte ik an de praat met s'un ortodokse Joad. Ik froech um de wech naar de Joadse wyk.
Hij wú oans de wyk self wel even siën late en fertelde 100 út over ut alledaagse leven, dêr achter ut Sentraal Sjasjon. De spanning tussen Joaden en met name Marokkanen is foelbaar. De Joad dy't oans de Sjoel siën liet, fertelde dat ut écht gyn útsondering is dat Marokkaanse jonkjes fan un jaar òf tien Joaden bespuwe! In de synagoge hingen allemaal plakaten, in ut Flaams, wat de Joaden doën mutte in gefal fan un terroristise aanslach. In ut 'Belgisch Israëltisch Weekblad' , ut enege Joadse weekblad in België, ston un heel groat artikel over disse problematyk. Der woane nòch su'n 12.000 Joaden in Antwerpen. De Antwerpenaren binne wies met de Joadse gemeenskap. Toen ik froech wêrom dan, hew ik allienech mar hoart 'omdat zij hier geld in het laadje brengen'...

An de Boerentoren in ut hartsje fan Antwerpen, hangt un gigantys groat tentseil met poëzy, un fers fan de Antwerpse stadsdichter Tom Lanoye. Moai idee om ok nòch us in Sneek te doën!

Mòrren nòch wat mear over Antwerpen.