| |
 |
25 juny om 17:02 |
| |
Un wrede mar moaie doad
Su'k gister al skreef, un idioat begin fan de sundach. Nou mear as 24 uur later brúk ik ok ut woard bizar. Even foar half negen wurdde we rúw wakker op oans hotelkamer op Amelaan. Un overslaande frouwestem raast om help. In earste instaansy denk ik an un echteleke rúzy. Ik skiët fan bêd ou, de gang op. Un ouwere frou staat helemaal in panyk naar kamer 4 te wizen. De ogen staan gril en angstech. Se doët niks anders as roepe fan " oh god oh god, het is niet goed, help help help..." Nadat ik har min òfte mear tòt bedaren kregen hew, krij ik in de gaten dat der wat met ' Toos ' an de haan is. Toos is har reisgenoate, dy't nyt fan bêd komt, sterker nòch Toos sal noait mear wakker wurde. Toos leit doad op bêd. Der is gyn rêden mear an. ' Overleden in haar slaap ', hyt suks. Gekke gewaarwurding, dat je sumar deelgenoat wurde fan un dramatise gebeurtenis. Nòch gekker is dat de diënstdoënde telefoanist fan ut alarmnummer 1 2 3 doadleuk seit ' belt U de plaatselijke arts maar '. Dat seit dizze onkoal op ut moment dat hij nòch nyt wete kan dat Toos al overleden is. De diënstdoënde dokter kan om 08.50 uur niks anders doën dan de onherroepeleke doad faststelle. At we om 09.02 an oans bakje koffy sitte om un bitsje fan de skrik te bekommen hoar ik as earste de herkenningstune fan de plisyseary Baantjer. Toots Thielemans speult mankelyk op syn chromatische harp...
Mòrren nòch mear belevenissen fan un paar dagen Amelaan. Dy binne trouwens fleuriger!
Griffermearde Kerk op Hollum |
| |
