| |
 |
12 augustus om 08:40 |
| |
Kollum Omrop Fryslân
Stammere
Op syn Hollaans is dat stotteren en op syn Frysk hyt ut fan stammerje en in ut Snekers sêge se der stammere teugen.
Foarege week was der in Lemele un internasjonaal stotterkamp. Ut blykt dat lui dy’t stammere positieve ervarings opdoën tidens su’n kamp. Of om ut wat hipper te sêgen, der binne deelnimmers dy’t ut kamp omskriëve as un ‘kantelpunt in mijn leven’.
Ik fyn dat bêst bysonder dat der un stotterkamp òrganiseart wurdt, mar an ’e andere is der ok niks mis met. Ik kan mij ut wel un bitsje foarstelle dat je fan gedachten wissele wille met andere stammeraars.
Ik hew even op ’e site ‘stotteren.nl’ keken foar info over ut antal stotteraars. Dan blykt dat der fan alle minsen dy’t stammere der ongefear 1% is dy’t dat groanys doët. Over de hele weareld binne der 60 miljoën lui dy’t stammere. In Europa is dat antal 3.74 miljoën en om ut krinkje nòch even kleiner te maken in Nederlaan binne ut der 170.000.
Sukke antallen sêge mij nyt ut meast, ut gaat mij feul mear om minsen út myn naaste omgeving dy’t stammere.
Toen ik 50 jaar leden met de onderwisersopleiding begon was één fan ’e titels op’e boekelijst ‘De stotteraar op school’. Dêr stond o.a. in dat je mear as 100 spieren noadech hewwe om te praten. Da’s un moai swikje. Ok hewwe je gedachten noadech en adem. Astou dit nyt allemaal tegelyk gaat kanst beginst te stammeren.
Ik kreech as learkracht ok te maken met stotteraars in ’e klas. Learlingen dy’t stammeren fonden ut bêst lastech dat se bij ut lúdop lezen un beurt kregen. Mar ik deed ut wel, en de andere kyndes wisten dan dat se ut nyt in ’e kòp hale moesten om de stammeraar út te lachen. Mekaar selffertrouwen geve, mekaar aksepteare su at je binne. Un stotteraar is mear as syn gestammer.
Eentsje útlache is noait aardech, mar soms kon ut ok bêst grappech weze at eentsje stòtterde. Lache mach en al helemaal at twee stammeraars dat self ok doën.
Dat learde ik in ’e praktyk. As leider fan un jeugdfoetbalelftal. Toen Herman an Louis tidens un autoritsje naar un útwedstryd froech: ‘Hoe hoe la-la-la-lang is ut nòch riden lou-lou-Louis?’ En Louis antwoardde ‘Must-t-t-t ut nòch een kear f-f-f-frage he-he-Herman dan binne we der!”
We hewwe toen tegare met de jonges lacht en wonnen dy middach ok nòch. In dubbel opsicht.
https://www.omropfryslan.nl/fy/nijs/16738385/de-toan-fan-henk-van-der-veer-stammere
|
| |
