| |
 |
24 juny om 08:51 |
| |
Kollum Omrop Fryslân
Matthijs begrypt ut
Ik mut niks hewwe, dat is wat absolúter as ‘ik mut mar un bitsje hewwe’, fan lui dy’t evech en altyd met un priemend finkerke richting ‘Dé gemeente’ wize at der in hun optyk yts nyt deugt in hun leefomgeving.
An ’e kant staande negatievelingen. Digitale galbakspuiers en mar skelle en rache en floeke op ‘Dé Gemeente!’ En dan gaat ut fan geef um. Hieltyd faker ferwònder ik mij over dy negatieve onbeskofte galbakspuiers richting ‘Dé Gemeente’. Ik fraach mij oprecht ou wêr’t al dy boasheid fut komt. Groate ontefredenheid met? Ja, wêrmet eigelek? Ut eigen bestaan? Angst? Frustrasyblues in’t kwadraat? Onwetenheid? Of gewoan púre dommechheid.
Nyt allienech op sosiale media, is der agressy, ok fisyk komt ut regelmatech foar dat minsen hun gelde late. Nyt om ’e nocht staan der bij overheidgebouwen, ok in Sneek, befeilegers om un oogje in ut seil te houwen. Noadsakelek, mar te bespotlek foar woarden.
Heel anders is ut wannear’t minsen kritys binne richting lokale òf landeleke overheid en ferfòlgens self an ’e slach gaan om te probearen un probleem op te lossen.
Foarege week wurdde ik angenaam troffen deur un mailtsje fan Matthijs, un mear as goeie bekende fan mij. Hij skreef wat um opfallen was in ’e stad. Dy bovenstebêste Matthijs had un kuierke deur Sneek maakt en sach dat in su’n bitsje alle straten de trotwaars open lêge. Der wurde op dit moment kilometers glasfeselkabels anleid.
Nou lêge der in Sneek 25 strúkelstienen in ut plaveisel, ‘waarvan de meesten in de glasvezelkabelbaan’, sach Matthijs. Strúkelstienen, fan dy kleine stientsjes met un messingplaatsje. Dêrop in eenfoudege letters de namen fan Joadse oarlòchslachtòffers, geboartedatum, datum en plak fan depòrtasy en datum en lokasy wêr’t de slachtòffers fermoard binne. Kleine betekenisfolle gedenkstienstjes.
‘Vandaag zag ik dat de stroffelstien van Philip Rodriques bij de 2de Oosterkade 9, tussen de verwijderde stenen lag’, mailt Matthijs dy’t dêrna kontakt socht met de foarman fan de glasfesellêgers. Ut bleek un Nederlaanspratende Oast-Europeaan dy’t heel intresseard was en Matthijs beloofde de stien wear op ut goeie plak werom te lêgen.
“Daar zit wel een maar aan, want de stroffelstienen zijn oorspronkelijk gemetseld geplaatst. Dat metselen doen de kabelaars niet”, gaat Matthis ferder in ’e mail.
Hij het dêrom even un netsjes briefke skreven an Atty fan de ‘oudeling erfgoed’ in Súdwest-Fryslân om ut ‘proses’ in ’e gaten te houwen.
Matthijs begrypt ut: Dé gemeente bestaat nyt, de gemeenskap wel en dêr maakt hij, Matthijs, posityf onderdeel fan út. Hulde foar Matthijs!
https://www.omropfryslan.nl/fy/nijs/16618214/de-toan-fan-henk-van-der-veer-matthijs-begrypt-ut
|
| |
