| |
 |
14 maart om 08:29 |
| |
Mach ut ok un bitsje minder weze?
Su nau en dan driich ik te fersúpen in un moeras fan drukte letters en dêr hat ik earder noait su’n last fan. In myn jongesjaren al helemaal nyt. Sonder nou in un see fan nostalgy te watertrappelen was ut medialaanskap frij oversichtelek. Teminsten bij oans thús.
Dêr wurdde ut Friesch Dagblad lezen en su gau’t ik leze kon, las ik dy krant. Der stond ok altyd un hoekje foar kyndes in, ik meen mij te herinneren fan de Friese skriëfster Tiny Mulder, mar dat wist ik toen nòch nyt. En dan was der nòch ut Sneek Nieuwsblad, un krant dy’t nou helemaal naar gichem holpen is deur dy Belgen fan ut Mediahuis. De Doevedaansen hewwe ut gelukkech nyt mear metmaakt.
Later kwam de Wijd & Zijd ok nòch op’e kokosmat hier in de Súdwesthoek. Dat was ut bij oans thús dan wel su’n bitsje an kranten. Ferder las oans moeke trou de Elisabethbode en an tafel wurdde der naast de Bibel ( in de tale Kanaäns) foarleze fanou de skeurkalender met de poëtise naam ‘Kruimkens van ’s Heeren tafel’. Gaan der mar anstaan, su griffemeard as de neten allemaal, mar ferder helemaal niks mis met.
Kom dêr teugenwoardech nòch us om. Ik bin nou abonnerard op 3 papieren kranten inklúsyf digitaal ferzy. En dan is der nòch de sociale media, ut is un koud kunstje om de godgaanse dach nieuws te konsumearen. Tòt der un moment komt dat ik sêch: En nou is’t moai weest, ik wil gyn deurdraaide nieuwsjunky wurde!
Ik had met ut útbreken fan de oarlòch in de Oekraïne even skoan myn nocht fan dat doomskrollen, ut nieuws had mij gewoan bij de stròt! Dat eindeloas konsumearen fan de toestaan in de weareld wurdt un mins nyt echt beter fan. Sterkernòch as sosiaal bewogen mins wurd ik faak boas over sufeul des- en eensijdege infòrmasy.
Om ut nòch mar nyt te hewwen over al dy eensellegen dy’t hun reaksy’s achterlate op de facebookberichten. Ik wurd helemaal gallys fan dy digitale krinkjespuiers.
De kòp in ut saan steke wil ik ok nyt, sterkernôch onferskillechheid is dé pest fan dizze tiid. Dat mutte we seker nyt hewwe.
Ik hew besloaten om myn andacht te richten op dingen fan wêr’t ik denk dat ik der infloëd op útoefene kan.
Su as disse week de ferkiëzings. Je binne foar mij écht ou at je wel hieltyd an ut eekmiegen binne op lokale bestuurders mar self nyt te stemmen gaan. Ut is waardefol un heel belangryk groanrecht wat wij hewwe: Stemme! Maak der asjeblyft gebrúk fan, laat de Partij fan de Thúsbliëvers nyt de groatste wurde. Minsen laat je stem nyt ferloaren gaan!
En ut nieuws fòlge? Ja bliëf dat doën, mar nyt 24 uur per dach. Nòch us dêr kan un mins doadongelukkech fan wurde.
Myn fader saleger, un échte Sneker krúdenier, sei bij ut ouwegen altyd ‘mach ut un paar gram mear weze?’
Ik sêch bij ut boadskappen fan ut nieuws ut teugenoverstelde: Mach ut ok un bitsje minder weze?
|
| |
