| |
 |
8 july om 12:36 |
| |
Sitaat út un interview met twee bruggewippers: Joop Bruinsma en Meinte Abma
Eén kear hew ik de brugge 3 minúten te lang open staan had. Toen moest ik even bekomme. Der foer un moterkrúser hier deur de brugge. Over de Bòlserter Trekfaart. Op dy krúser, acht jonge frouwen. Alle acht hé-le-maal niks en dan ok werklek niks an.
Ik hang un bitsje foarover deur ut rútsje fan ut bruggwachtershòkje en siën su recht in de spaarpòt, kompleet met gleuf, fan één fan’e dames. Hearehitskes dat had ik nòch noait earder metmaakt. Toen ik wear búten stond, brulde Jappy dy’t ut endsje ferderop woant ‘hast it sjoen, hast it sjoen’. “Ik hew allienech even met ‘e kòp knikt. Ik bin wel frijgesel mar ik hew de ogen nyt in’e búse nou?!”
Wat wear un mòrren. Meinte had gebak metnommen en ik kreech ok nòch un súker/krentebroad fan Bakker Posthuma met: omdatst jim sukke moaie ferhalen skriuwe! Ik lês noait in boek, mar GrootSneek wol. Myn dach kan nyt mear stukken....
|
| |
