| |
 |
16 mei om 21:32 |
| |
Persoanleke Dachboeken
Al sinds ik 1 letter skriëve kan hew ik ok feul op papier setten. Elke dach skriëve geldt foar mij dus al su’n 60 jaar. De earste skoalskriften hew ik nòch altyd. Fanou 1995 hou ik tien jaar lang heel intensyf dachboeken bij, dy skreef ik in fan dy dikke HEMA-agenda’s. Konsekwent in ut Frys. Dat was de taal wêr’t ik toen in leefde: de Hommerts-Jutryp. Fandaach hew ik ut dachboek 2001 wear us helemaal nalezen. Inderdaad 20 jaar leden, der is un soad gebeurd in dy oulopen twee desennia. Ut jaar 2001 was trouwens privé un rampjaar.
Ik ferloar twee fan myn groatste frynden (m/f), earst Hylkje Goïnga en later dat jaar Marten L. de Boer. Trouwens ok búten de eigen kring waren der de noadege rampen. Ut begon al met de freesleke braan in Volendam, en in maart kregen we hier de MKZ-krisis en dat was in ut dòrp dêr’t ik woande heel dichtbij! Op un ruilferkavelingswech in de Hommerts mochten we nyt mear komme, boeren hadden hun hiem ouslúten met roadwitte linten. En dan de freesleke anslagen in New York! Ik hew ut allemaal beskreven.
In dy persoanleke dachboeken lees ik ferder feul over hoe’t ik in myn skoalwerk ston mar ok myn fanatyk resênsyskriëven foar ut Sneeker Nieuwsblad. Toen nòch un krant in syn folle fleur. Ik sat toen in ’e redaksy fan ut Frys literêr tydskrift Trotwaer. Heel faak fon ik dy redaksjebijeenkomsten mar un bitsje elitêre skerpsliperij. Toen al was dúdelek dat der un nieuw tydskrift komme sú: De Moanne. Ut was f’ral Jan Pieter Janzen (‘jp’) dy’t ut dêr in de redaksy foar ut sêgen had. Dat botste tidens de redaksyfergaderingen nòch wel us. Ik was doadsbenaud dat ut met de Friese literatuur ‘oan’e kraperein’ komme sú. Ik hew overigens wel feul fan ‘jpj’ leard, f’ral skerp observeare! Dat blad De Moanne, ‘mei Trotwaer’, fiert nou ut 20 jarech bestaan.
In dy dachboeken sowieso feul over myn belevenissen in de Frys literêre weareld, feul fan de skriëvers út dy tiid binne al nyt mear onder oans. Met andere hew ik nòch altyd regelmatech kontakt. En nòch altyd fòch ik de Frys literêre weareld op ’e foët. Ik weet wat der speult, ken de lange literêre toanen, ut snobisme bij sommegen. Toen en nou nòch.
Toendertiid had ik ok un faste rúbryk in onderwiestydskrift ‘Byntwurk’, wêr’t ik un soad andacht an de jeugdliteratuur besteedde! Willem Tjerkstra was de eindredakteur. Un skriëver dy't ik nòch altyd hooch sitten hew! Moai omdat nòch us teruch te lezen in dy dachboeken!
|
| |
